150. löggjafarþing — 14. fundur,  9. okt. 2019.

svör við fyrirspurnum.

[15:03]
Horfa

Þorsteinn B Sæmundsson (M):

Herra forseti. Það þarf eitthvað að ganga á þegar meira að segja umboðsmaður Alþingis hefur á opnum fundi í stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd orð á þeirri tregðu sem er á því að framkvæmdarvaldið svari fyrirspurnum frá þingmönnum. Svo vill til að sá sem hér stendur fékk að lokum, eftir líklega níu mánaða meðgöngu, svar frá fjármálaráðuneyti í gær um heildarkostnað Landsvirkjunar vegna undirbúnings undir lagningu sæstrengs. Í stuttu máli sagt segir fjármálaráðuneytið að fyrirtækið sé undanþegið ákvæðum upplýsingalaga, sem kann vel að vera og ég er ekki búinn að kanna en ef svo er þarf að bæta úr því. Hins vegar er talað um að fyrirspurn undirritaðs um sæstreng varði viðskiptahagsmuni og viðskiptaleyndarmál Landsvirkjunar og ég velti fyrir mér fyrir hverjum það leyndarmál er. Er það fyrir landsmönnum eða ímynduðum keppinautum?

Herra forseti. Í stuttu máli er þetta óþolandi. Landsvirkjun er komin í hóp með þeim fyrirtækjum, Landsbankanum, ohf.-unum o.fl., þar sem eftirlitsskylda þingmanna er gjörsamlega troðin í svaðið. Þetta verður ekki þolað, herra forseti, og nú verðum við að fá forseta í lið með okkur (Forseti hringir.) um að eftirlitsskyldu þingmanna sé viðurkennd og höfð í heiðri en ekki forsmáð eins og nú er.