störf þingsins.

Herra forseti. Í beinu framhaldi af ræðu síðasta hv. þingmanns langar mig að ræða um sjálfbærni sem er að verða alltumlykjandi víða í störfum þingsins. Við eigum stórlega vanrækt tækifæri í ylrækt. Þá á ég við ræktun matvæla innan lands fyrir innanlandsneyslu, meginstoðina í innanlandsneyslu. Ég á líka við matvæli af þessu tagi með ylrækt til útflutnings, bæði grænmeti og fisk og fiskeldi þar sem ylrækt er notuð. Þetta geta orðið sérvörur sem eru fluttar út með kolefnishlutlausum flutningsmáta og getur orðið það sem ég hef kallað orkufrekur iðnaður, stóriðnaður Íslendinga í framtíðinni. Ég minni á að þetta ýtir undir það sem við höfum kallað hringrásarhagkerfi og gagnast loftslagsmálunum svo um munar.

Í þessu sambandi langar mig að minnast á sérstakt málefni sem er þessu skylt, málefni Reykjaskóla eða Garðyrkjuskólans eins og við köllum hann oft, sem er undir Landbúnaðarháskóla Íslands. Skólinn er lykilstofnun í öllu sem lýtur að ylrækt. Ég vek athygli á atriðum sem verður að hyggja vel að, þ.e. nýrri stefnumótun í samráði við greinina, bættri og aukinni starfsmenntun fyrir þá sem langar að vinna í þessari merkilegu grein, nauðsyn á að gera skólann meira aðlaðandi, m.a. með áherslu á nýsköpun og auknar rannsóknir, og koma húsnæði og tækjum þessa skóla í lag. Það hefur verið í verulegu ólagi um langa hríð.

Ég er einfaldlega að segja að við eigum að efla og endurskapa ylrækt í landinu. Við eigum líka að efla Reykjaskóla með ráðum og dáð vegna þess að við verðum að leggja verulega áherslu á að búa í haginn fyrir framtíðina strax í dag.