150. löggjafarþing — 37. fundur,  28. nóv. 2019.

auðlindaákvæði í stjórnarskrá.

[10:31]
Horfa

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (V):

Virðulegi forseti. Það er áhugavert sem kom fram í máli formanns Framsóknarflokksins um síðustu helgi um auðlindir landsins. Hann talaði mjög skýrt og sagði að það hefði ekki verið tilgangur fiskveiðistjórnarkerfisins að gera örfáa ofurríka. Ég held að öllum sé ljóst að það er hluti af því vandamáli og viðfangsefni sem við stöndum frammi fyrir í dag. Nú stendur yfir heildarendurskoðun samkomulags formanna stjórnmálaflokkanna sem hæstv. forsætisráðherra leiðir með miklum sóma og tekur átta ár. Ég hefði sjálf viljað sjá heildarendurskoðunina klárast á þessu kjörtímabili en gott og vel, betra er að taka einhver skref en engin. Nú liggur fyrir tillaga að auðlindaákvæði sem kemur frá forsætisráðherra og er í samráðsgáttinni. Það er alveg ljóst að mínu viti að það þarf að tímabinda samninga til að tryggja varanlegt eignarhald þjóðarinnar, ekki útgerðarinnar heldur þjóðarinnar, á auðlindum sínum og síðan þarf eðlilega að koma sanngjarnt og réttlátt gjald fyrir aðgang að auðlindinni okkar.

Allir flokkar nema einn, Sjálfstæðisflokkurinn, hafa léð máls á því að tímabinda samninga og núna formaður Framsóknarflokksins, eins og ég segi, með algjörlega afgerandi hætti. Þess vegna spyr ég hæstv. forsætisráðherra hvort hún muni beita sér fyrir því að taka upp auðlindaákvæðið þegar það er búið að vera í samráðsgáttinni með það í hyggju að tímabinda aðganginn að auðlindinni og að sanngjarnt, eðlilegt gjald komi inn í auðlindaákvæðið.