150. löggjafarþing — 37. fundur,  28. nóv. 2019.

lóðagjöld á bújörðum og skattalegir hvatar til að halda jörðum í ábúð.

[14:14]
Horfa

samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra (Sigurður Ingi Jóhannsson) (F):

Herra forseti. Já, það er rétt, umræðan hefur verið um ýmislegt. Svo ég dragi hana kannski saman vegna fyrirspurna í upphafi hjá málshefjanda verður að segjast eins og er að til þess að taka upp eða skoða nýtt kerfi þarf að fara í gagngera uppbyggingu á landeignaskránni. Þangað til það verður gert er þessi umræða að einhverju leyti ekki tímabær. Það er sjálfsagt að taka umræðuna en gallarnir eru allt of margir. Ef það yrði hins vegar gert er fyrirliggjandi, af því að ég svaraði því ekki, í núgildandi sveitarstjórnarlögum heimild til sveitarstjórna að lækka álögur á bújarðir sem eru í nýtingu en ekki hinar. Það yrði hugsanlega afleiðingin. Ef verðmæti lands í þessu breytta kerfi yrði miklu meira væri auðvitað hægt að nýta þessar heimildir til að leggja minni álögur á land sem er nýtt til matvælaframleiðslu.

Það er hins vegar nauðsynlegt jafnframt og mjög mikilvægt að við klárum þessa uppbyggingu á landeignaskránni, ekki síst vegna þess að við þurfum að fá betri upplýsingar um land og landgæði til að sveitarfélögin í skipulagsákvörðunum sínum geti m.a. ákveðið að verja gott landbúnaðarland og það sé markmið að verja matvælaframleiðslu, fæðuöryggi þjóðarinnar. Þá þarf svona skrá að vera til, einhvers konar mat á gæðum landsins. En hins vegar verður líka að segjast eins og er, vegna þess að umræðan fór út um víðan völl, að það er verið að reyna að leggja mat á markaðsvirði eigna, t.d. eru hótellóðir á höfuðborgarsvæðinu misdýrar eftir því hvar þær eru sem og sumarhúsasvæði. Það fer eftir því hvað menn eru tilbúnir að greiða fyrir þau verðmæti. Síðan er það í höndum sveitarstjórna að leggja prósentuálagninguna á á grundvelli þess. (Forseti hringir.) Mörg sveitarfélög hafa lækkað sína prósentuálagningu vegna þess að matið hefur hækkað mjög mikið en ekki öll. En það er í þeirra valdi, ekki ráðherra.