leigubifreiðaakstur.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni Hönnu Katrínu Friðriksson fyrir svarið. Þetta er nefnilega mjög áhugavert. Ég get upplýst að ég hef verið einn þeirra sem hafa trúað því að fyrirbæri eins og deilihagkerfið ætti, alla vega að einhverju leyti, að geta hjálpað okkur að minnka neyslu. Þá þurfa ekki allir að eiga bíl. En í samantekt á veftímaritinu Transportation and Environment, sem kom út 2. september 2019, er einmitt farið ofan í nokkrar rannsóknir sem hafa verið gerðar, eins og þingmaðurinn kom inn á, í Bandaríkjunum þar sem þetta kemur fram, sem sagt almennt þeir þættir sem ég rakti áðan. Það er þá spurning hvort neyslumynstur Evrópubúa sé að einhverju leyti öðruvísi og ég ætla svo sem ekki að segja eitt eða neitt um það hvort Íslendingar séu í neyslumynstri líkari Evrópu eða Norður-Ameríku. Það má deila um það og velta því fyrir sér. Ég held að menningarlega séum við kannski líkari Evrópu en hitt veit ég ekki. Ég verð að spyrja hvort þingmaðurinn hafi velt því fyrir sér hvort Uber eða Lyft, eftir atvikum, hafi í raun unnið gegn öðrum almenningssamgöngum, alls ekki meðvitað náttúrlega en samt einhvern veginn orðið til þess að aðrar almenningssamgöngur yrðu ekki eins virkar. Þingmaðurinn þekkir það eins og ég að almenningssamgöngur víða í Bandaríkjunum eru ekki með sama styrk og í Evrópu. En það er önnur saga.