leigubifreiðaakstur.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið og biðst afsökunar á því að hafa ekki komið spurningunni rétt og skiljanlega frá mér vegna þess að þetta er alls ekki það sem ég var að spyrja um. Ég var að spyrja hvort hv. þingmaður væri ekki á því að þarna hefði verið um að ræða ásetningsbrot hjá ákveðnu fyrirtæki frekar en að það að opna deilihagkerfið í frjálsræðisátt leiddi til þess að eitthvað slíkt gerðist. Það væri hægt að opna á það án lögbrota. Mér þykir mjög dapurlegt ef óttinn við það að einhverjir brjóti sett lög og reglur hindri menn í því að opna á hlutina. Eftirlitsaðilar eiga að fylgjast með því að það séu viðeigandi viðurlög, rétt eins og ég sé að er að gerast í London ef þetta er svona. Nú á Uber sjálfsagt eftir að áfrýja þessu. Ég þekki málið sannarlega ekki ofan í kjölinn, er bara búin að lesa þrjár fyrirsagnir um það.

Ástæðan fyrir því að ég kem hingað upp er sú að hér er lagt fram frumvarp með ákveðnum breytingum í frjálsræðisátt hvað þetta varðar og hv. þingmaður segir: Sjáið hvað gerðist í London. Uber er þessi vondi aðili, þetta opnar á lögbrot. Staðreyndin er hins vegar sú að þarna er fyrirtæki sem brýtur lög og reglur á tilteknu svæði sem það starfar á. Það þarf ekki farveitur til að brjóta sett lög og reglur, rétt eins og hv. þingmaður kemur inn á.

Ég get hins vegar alveg tekið undir það að oft og tíðum er erfiðara að fylgjast með litlum fyrirtækjum, einfaldlega vegna þess að fjölbreytileikinn verður slíkur að eftirlitskerfið verður flóknara. Ég held þó að svarið felist í að bregðast við því á einhvern hátt, ekki endilega að stækka báknið. Það er hægt að koma fyrir einhverjum girðingum öðruvísi en að tína alltaf til dæmin þar sem illa fer til að verja óbreytt ástand. Það er það sem ég er að tala um.

Að öðru leyti þakka ég fyrir samtalið.