leigubifreiðaakstur.

Herra forseti. Þetta var athyglisverð ræða sem hér heyrðist á undan. Miðflokkurinn hefur ekki áhuga á umhverfismálum, sagði hv. þingmaður. Það er einfaldlega rangt. Það er svo sem ekki mikil umhverfisstefna í því að vilja fjölga bifreiðum á götum Reykjavíkur eins og fram kemur í þessu frumvarpi. Og jú, ég sagði frjálsræði innan gæsalappa vegna þess að frelsi eins er yfirleitt helsi annars. Frjálsræði sem slíkt tekur á sig marga myndir. Það var skemmtilegur útúrsnúningur hjá hv. þingmanni varðandi framgöngu okkar Miðflokksmanna undanfarandi út af skattalækkunum. Það vill nú þannig til að við lögðum t.d. til að tryggingagjald yrði lækkað um 2 milljarða og það var snarfellt (Gripið fram í.) af m.a. Sjálfstæðismönnum. Við lögðum til að ódýrari lausna yrði leitað í skurðaðgerðum á einkamarkaði sem Sjálfstæðismenn felldu að viðhöfðu nafnakalli. Ef við ætlum að fara að tala um það hverjir standa við það sem verið er að tala um á hverjum tíma þá held ég að Sjálfstæðisflokkurinn sé ekki alveg í þeirri stöðu um þessar mundir, hafandi gengið í björg öfgavinstrisins í heilbrigðismálum. Hann er ekki alveg í færum til þess að skjóta föstum skotum að öðrum og saka þá um skort á frjálsræði, síður en svo. Hv. þingmaður sagði að við hefðum fengið að láni slagorð sem Sjálfstæðisflokkurinn hafði einu sinni sem heitir Báknið burt. Já, það er dálítið sannleikskorn í því vegna þess að Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki notað þetta slagorð undanfarandi nema kannski á tyllidögum og 90 ára afmælinu eða eitthvað svoleiðis. En að öðru leyti hefur hann þanið út báknið undanfarin ár með óþekktum hraða. Það er alveg ástæða til þess að frjálst hugsandi menn og skynsemishugsandi menn dusti rykið af þessu slagorði þó að Sjálfstæðismenn hafi notað (Gripið fram í.) það hér áður fyrr þegar þeir voru sjálfstæðismenn. Það eru kannski ákveðin sárindi í þessu hjá þeim ágæta þingmanni sem hér talaði á undan mér því að auðvitað skynja Sjálfstæðismenn að það er búið að sveigja þá af leið. Það er núna verið að flækja skattkerfið (Gripið fram í.) og eins og ég segi hafa menn gengið í öfgavinstrið í heilbrigðismálum. Ég skynja þessi sárindi og skil þau.

Það er hins vegar ekkert að því að þegar við erum að taka ákveðnar ákvarðanir sem varða hópa fólks mjög miklu — þá er ég bæði að tala um þá sem vinna við þjónustuna og þá sem nota hana — þá förum við okkur hægt og tryggjum öryggi þeirra sem best við getum. Það er það sem ég er að leggja til hér. Og ég segi aftur: Það er viss umhverfisvernd að vilja ekki hafa nema ákveðinn fjölda leigubíla á götum Reykjavíkur.

Hv. þingmaður sem talaði á undan mér sagði að það væri hægt að bjóða upp á öðruvísi þjónustu til að vera ódýrari. Jú, það er rétt, það er t.d. hægt að bjóða upp á eldri bíla sem eru ekki jafn verðmiklir og nýir bílar sem yfirleitt eru notaðir af leigubílstjórum. Það er hægt að spara þar. Það er hægt að spara í viðhaldi en með því erum við náttúrlega á endanum að draga úr örygginu fyrir notandann. Það var enginn ótti í því sem ég sagði áðan, þvert á móti, en við eigum að læra af reynslunni, herra forseti. Við eigum að læra af þeirri reynslu að sá angi deilihagkerfisins sem hefur haslað sér sem mestan völl á Íslandi er 30% skráður, hann borgar ekki skatta af 70%. Það nýjasta sem kom fram á ráðstefnu í Ráðhúsi Reykjavíkur í fyrra á vegum Reykjavíkurborgar og lögreglunnar er það að þessi tegund gistingar sem kennd er við Airbnb er yfirleitt stærsti vettvangur mansals og vændis. Þess vegna er aukið frjálsræði ekki alltaf ávísun á eitthvað betra því að frelsi eins getur verið helsi annars, eins og ég benti á áðan. Þess vegna eigum við að vanda okkur. Ameríkanar hafa ágætismálshátt. Þeir segja: Ef það virkar, ekki laga það. Og leigubílaþjónusta á Íslandi virkar alveg ágætlega, herra forseti.