150. löggjafarþing — 43. fundur,  11. des. 2019.

störf þingsins.

[15:23]
Horfa

Björn Leví Gunnarsson (P):

Virðulegur forseti. Mig langar að ræða fyrirspurnir til ráðherra. Ef óskað er skriflegs svars sendir ráðherra forseta það að jafnaði eigi síðar en 15 virkum dögum eftir sendingu. Staðan í morgun var sú að heildarfjöldi fyrirspurna var 154, þ.e. fimm á ráðherra á mánuði. Fjöldi svaraðra fyrirspurna er 91, um þrjár fyrirspurnir á ráðherra á mánuði. Það er skilvirkni stjórnsýslunnar okkar í svörum við fyrirspurnum þingmanna. Meðalsvartími í virkum dögum er 24 dagar að jafnaði, ekki 15. Þrír ráðherrar víkja helst þar frá, ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra með meðalsvartíma í virkum dögum upp á 33, mennta- og menningarmálaráðherra upp á 29 og utanríkisráðherra upp á 27, en þar undir liggur einungis ein fyrirspurn. Forseti er einna bestur í þessu, hann hefur líka svarað einni fyrirspurn. Ég veit ekki hvort það telst alveg marktækt, en það svar barst á níu dögum, þ.e. innan frestsins. Hann er eini aðilinn sem hefur svarað innan þeirra 15 daga sem gert er ráð fyrir í þingsköpum. Vei fyrir því.

Þessi staða er nokkuð betri en verið hefur á undanförnum þingum en staðan á þessum málum hefur verið tiltölulega góð í kringum mitt þing. Eftir því sem hefur liðið á þingið hefur sigið á ógæfuhliðina enda eru þó nokkrir ráðherrar með ósvaraðar fyrirspurnir sem eru orðnar tiltölulega gamlar, eins og var bent á í umræðu undir liðnum um fundarstjórn forseta áðan.

Ég velti fyrir mér öðru. Tiltölulega nýlega, fyrir rúmum tíu árum, var fresti breytt úr tíu virkum dögum í 15 virka daga en samt sjáum við þennan mun upp á um tíu virka daga og allt að 25 virka daga á undanförnum þingum. Hvað eigum við að gera í þessu þegar skilvirkni stjórnsýslunnar er þrjú svör á ráðherra á mánuði en við sendum beiðni um fimm? (Forseti hringir.) Eigum við ekki að huga að því að laga þetta vandamál?