150. löggjafarþing — 43. fundur,  11. des. 2019.

staða, stjórn og starfshættir þjóðkirkjunnar o.fl.

449. mál
[16:45]
Horfa

Bergþór Ólason (M) (andsvar):

Virðulegur forseti. Hv. þm. Smári McCarthy svarar mér bara á eftir hvort afstaða hans sé sú að samningar skuli standa. Eins og þingmaðurinn bendir réttilega á er land auðvitað misverðmætt. Það má af handahófi nefna að Garðabær allur, held ég, stendur á gamalli kirkjujörð, Akranes, þar sem ég bý, stendur eins og það leggur sig á gamalli kirkjujörð, og svo mætti lengi telja. Það verður því áhugaverður endurútreikningur ef menn ætla að fara þá leiðina.

En ég vil jafnframt gera athugasemdir við það sem hv. þingmaður talaði um áðan með vísan til núgildandi laga um opinber fjármál. Það skiptir bara engu máli í þessari umræðu hvort samningurinn sem var gerður árið 1996 eða 1997 standist lög um opinber fjárlög í dag. Hvers lags della er þetta sem er verið að bjóða okkur upp á? Mig langar til að spyrja hv. þingmann: Hvers vegna vill hann leiða umræðuna út í þessar furðuáttir? (Forseti hringir.) Það blasir við að lög um opinber fjárlög eins og þau eru í dag skipta engu máli gagnvart þessum samningi.