staða, stjórn og starfshættir þjóðkirkjunnar o.fl.

Herra forseti. Mig langar til að benda hv. þingmanni á að lesa 40. gr. laga um opinber fjármál þar sem nokkuð skýrt eru talin upp þau skilyrði sem samningar þurfi að uppfylla til þess að þeir séu lögmætir samkvæmt þeim lögum. Ríkið þarf að vanda sig við gerð samninga — og auðvitað skulu samningar standa. Auðvitað verða þeir að standa, m.a. endurskoðunarákvæði samninga. Þau verða líka að standa. Þegar það eru endurskoðunarákvæði í samningi og samningurinn er ólögmætur á grundvelli þeirra laga um samningagerð sem ríkið verður að fara eftir stendur eftir að það er hlutverk ríkisins að tryggja að samningarnir séu uppfærðir með löglegum hætti.

Ég veit ekki alveg hvað er verið að ásaka mig um þegar verið er að segja að ég sé að draga þetta í einhverjar ógöngur. Ég er bara að segja: Ríkið á ekki að borga óendanlegt magn af peningum fyrir tilteknar jarðir. Við eigum að borga eðlilegt, (Forseti hringir.) hóflegt, sanngjarnt verð, og svo á það að vera búið. Síðan eigum við að breyta því í pólitískri umræðu hvort og hvernig við styðjum frekar við þjóðkirkjuna.