150. löggjafarþing — 43. fundur,  11. des. 2019.

staða, stjórn og starfshættir þjóðkirkjunnar o.fl.

449. mál
[17:25]
Horfa

Helgi Hrafn Gunnarsson (P) (andsvar):

Virðulegur forseti. Þjóðkirkjufyrirkomulagið á Íslandi er ekki stjórnarskrárbrot í dag vegna þess að 62. gr. stjórnarskrárinnar kveður á um þjóðkirkju. Ef það ákvæði væri ekki tel ég fullljóst að fyrirkomulagið sem við erum með myndi mölbrjóta 65. gr. sem kveður á um jafnræði fyrir lögum án tillits m.a. til trúarskoðana. En það er nú ástæðan fyrir því að ég vil afnema 62. gr. Mér finnst þessi mismunun ekki í lagi.

Hvað varðar málefnalega mismunun hugsa ég að það sé alveg rétt hjá þingmanni. Hins vegar hef ég enn þá ekki heyrt nein góð rök fyrir því að hafa þjóðkirkju yfir höfuð. Það er fljótt farið út í það hvað hún sinni mikilvægu og góðu starfi. Hún sinnir því auðvitað fyrir fólkið sem vill nýta þá þjónustu og ég geri ekki lítið úr því. Hún er mikilvæg, alveg eins og þjónusta Ásatrúarfélagsins er mikilvæg fyrir fólk sem aðhyllist ásatrú, alveg eins og þjónusta moskunnar er mikilvæg fyrir fólk sem aðhyllist íslam o.s.frv. Ég dreg ekkert úr því. Það eru bara ekki rök fyrir því að mismuna sérstaklega ákveðnum trúarsöfnuði. Sama gildir um að meiri hluti Íslendinga sé kristinn eða meiri hluti Íslendinga vilji þetta — ef við myndum setja sama „standard“ á (Forseti hringir.) segjum sanngjörn réttarhöld eða hver eigi að njóta tjáningarfrelsis væri mjög augljóst að þar væri um mjög gróft stjórnarskrárbrot að ræða. Þess vegna er svo mikilvægt að losna við 62. gr. úr stjórnarskránni, til þess að það komist á hreint að hið sama gildi um trúarskoðanir.