150. löggjafarþing — 43. fundur,  11. des. 2019.

staða, stjórn og starfshættir þjóðkirkjunnar o.fl.

449. mál
[17:27]
Horfa

Ágúst Ólafur Ágústsson (Sf) (andsvar):

Herra forseti. Eins og ég gat um áðan hef ég hingað til stutt aðskilnað ríkis og kirkju. Ég hef verið að hugsa þetta, kannski er maður að verða aðeins íhaldssamari með aldrinum hvað þetta varðar, og mér finnst mikilvægt að í umræðunni sé talað líka um það mikilvæga starf sem þjóðkirkjan sinnir. En ég veit líka að mörg önnur trúfélög gera það sömuleiðis og félög sem byggjast ekki á trú heldur á einhverjum gildum eða lífsskoðunum vinna líka ómetanlegt starf.

En það má líka velta fyrir sér hvort kirkjan sjálf ætti ekki bara að berjast fyrir aðskilnaði ríkis og kirkju. Einu sinni heyrði ég þau rök. Það var einstaklingur sem vildi ekki aðskilnað ríkis og kirkju vegna þess að hann taldi að þjóðkirkjan yrði þá of öflug í sínu trúboði. Það er sjónarmið í sjálfu sér. Mér finnst ágætt að við búum í veraldlegu samfélagi. Ég vil helst ekki sjá okkur í þessum sal blanda mikið trú í okkar pólitík. Það er ekki gott og ég held að langflestir stjórnmálaflokkar séu (Forseti hringir.) sammála um að reyna að halda trú utan þessa salar með einum eða öðrum hætti. En þjóðkirkjan (Forseti hringir.) er engu að síður enn þá staðreynd í samfélagi okkar og þetta samkomulag er til staðar. (Forseti hringir.) Þetta er umræða sem við klárum ekki í dag en þurfum að halda áfram að taka á komandi misserum.