staða, stjórn og starfshættir þjóðkirkjunnar o.fl.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir ræðuna. Mér hefur einmitt verið hugsað til laganna um opinber fjármál í tengslum við þetta viðbótarsamkomulag og m.a. um þau skilyrði sem þar eru sett varðandi þá samninga sem ríkið gerir um framkvæmd skilgreindra verkefna. Þar er t.d. eitt smávægilega áhugavert ákvæði sem kveður á um að samningar skuli ekki vera til lengri tíma en fimm ára í senn, fyrir utan auðvitað ýmis ákvæði um skýrleika þessara samninga, um hvað sé samið, hvernig greiðslum sé háttað, fyrir hvað sé verið að greiða o.s.frv. Það er gagnrýnt í þessari umræðu að verið sé að grauta saman umræðunni um hið upprunalega kirkjujarðasamkomulag og þennan viðbótarsamning sem hér er um ræðir og er tilefni þessa lagafrumvarps. Ég velti fyrir mér á hvaða tímapunkti við eigum þá að ræða kirkjujarðasamkomulagið ef við erum alltaf að bæta ofan á það samkomulag. Ég hygg að við hv. þingmaður séum í það minnsta sammála um að samkomulagið sem slíkt stæðist ekki lög um opinber fjármál í dag. Það hlýtur að gefa sjálfstætt tilefni til þess að ræða það samkomulag og af hverju það var ekki tekið upp og endursamið í samræmi við lög um opinber fjármál en ekki síður í því sérstaka tilviki að við séum að gera samning, síðastliðið haust, til 15 ára á grundvelli kirkjujarðasamkomulagsins þegar lög um opinber fjármál kveða skýrt á um að slíkir samningar skuli ekki gerðir til lengri tíma en fimm ára í senn.