150. löggjafarþing — 52. fundur,  23. jan. 2020.

þriðja valfrjálsa bókunin við barnasáttmálann.

[10:59]
Horfa

Björn Leví Gunnarsson (P):

Virðulegi forseti. Það er gott að það er aðeins búið að hita ráðherra upp. Mig langar til að ræða við ráðherra um þriðju valfrjálsu bókunina við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, sem var samþykktur 2011, og snýst um kæruleið barna til barnaréttarnefndar Sameinuðu þjóðanna. Í nefndri barnaréttarnefnd eru Íslendingar einmitt með fulltrúa en hins vegar leyfum við Íslendingum ekki að nýta þá kæruleið og leita til þessarar barnaréttarnefndar þrátt fyrir að við montum okkur af því að vera með fulltrúa þar. Ríkisstjórnin er einnig með barnamálaráðherra, sem ég spyr hér, og það gefur ákveðna vísbendingu um áherslu ríkisstjórnarinnar. Umboðsmaður barna mælir líka með samþykkt þessarar þriðju valfrjálsu bókunar við barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Þar er t.d. bent á að ákveðinn skortur sé á innlendum leiðum í dómskerfinu sem barnasáttmálinn og þessi kæruleið vinnur að því að styrkja.

Með þessar áherslur ríkisstjórnarinnar í huga, að við erum með barnamálaráðherra, að við erum með fulltrúa í nefndinni sem bókunin vísar til, með stuðningi umboðsmanns barna og rétt er að nefna stuðning umboðsmanns barna annarra Norðurlanda, er ekki rétt að fara að hefja innleiðingu á þriðju valfrjálsu bókuninni, þó ekki nema bara til þess að klára að uppfylla þær leiðir sem við eigum að vera með hér innan lands í dómskerfinu fyrir börn?