málefni ferðaþjónustunnar.

Herra forseti. Kannski fyrst að skjóta hér örstutt inn að bæði Albanía og Paragvæ eru með 100% endurnýjanlega raforku. En ég kem hér upp til að ræða við hæstv. ferðamálaráðherra um þá alvarlegu stöðu sem ferðaþjónustan er komin í. Ég hef áður lýst áhyggjum af skorti á viðbrögðum frá ríkisstjórninni og hæstv. ráðherra vegna þeirra áfalla sem greinin hefur orðið fyrir á síðustu mánuðum. Fyrst er það fækkun ferðamanna til Íslands vegna gjaldþrots WOW, erfið staða Icelandair vegna Max-vélanna, sterk staða krónunnar og til viðbótar erum við að sjá afbókanir á versta tíma vegna Covid-19 veirunnar. Þannig fækkaði ferðamönnum um 13% milli ára í janúar en í þeim tölum er ekki farið að gæta áhrifa veirunnar.

Allt þetta hefur gert fyrirtækjum í ferðaþjónustu erfitt fyrir þó að vissulega sé jákvætt að þrátt fyrir fækkun ferðamanna hafi verðmæti á hvern ferðamann aukist. Enn meira áhyggjuefni er þó, eins og kom fram í viðtali við framkvæmdastjóra Samtaka ferðaþjónustunnar og RÚV í gær, að umtalsvert hefur þrengt að fjármagni innan ferðaþjónustunnar sem hefur auðvitað mikil áhrif á rekstrarumhverfi fyrirtækjanna. Sérstaklega hefur þetta slæm áhrif á lítil og meðalstór fyrirtæki sem eiga erfitt með að standa af sér tafir á greiðslum og hafa þá sömuleiðis enga möguleika til uppbyggingar.

Deilir hæstv. ráðherra áhyggjum mínum af stöðu greinarinnar? Mun hæstv. ráðherra beita sér fyrir því að Seðlabankinn stígi inn í og bregðist við þeirri stöðu sem komin er upp gagnvart fjármögnun greinarinnar?

Herra forseti. Ég spyr einfaldlega: Hvar eru mótvægisaðgerðir við brotthvarf WOW?

Án þess að gera lítið úr þeirri stöðu sem er komin upp vegna loðnubrests, sem er vissulega mjög alvarleg, er gríðarlega mikið lagt í að bregðast við því þegar silfrið úr hafinu hverfur, en hvað með önnur útflutningsverðmæti eins og komur ferðamanna? Hvar eru rannsóknarskipin að leita að þeim? Það er nefnilega loðnubrestur í ferðaþjónustunni en aðkoma stjórnvalda er allt önnur þar í orðum og gjörðum.