150. löggjafarþing — 62. fundur,  24. feb. 2020.

heilsugæsla á Suðurnesjum.

[15:38]
Horfa

Oddný G. Harðardóttir (Sf):

Herra forseti. Það er mikill kurr í Suðurnesjamönnum þessa dagana. Við Suðurnesjamenn erum satt að segja orðin langþreytt á sinnuleysi stjórnvalda og takmarkaðri þjónustu ríkisins einkum á heilbrigðisstofnuninni. Það er í raun óskiljanlegt það vinnulag sem farið er eftir þegar fjármunum er útdeilt til heilbrigðisstofnana. Til að mynda hefur ekki verið tekið tillit til þeirra miklu íbúafjölgunar sem hefur átt sér stað á Suðurnesjum en þar hefur fjölgað um nær 7.000 manns frá árinu 2013 sem er álíka fjöldi og býr á Vestfjörðum. Hvergi hefur verið tekið tillit til þeirrar miklu fjölgunar þegar kemur að framlögum ríkisins til Suðurnesja. Guðbrandur Einarsson, bæjarfulltrúi í Reykjanesbæ, skrifaði grein um þetta ástand í Víkurfréttir á dögunum. Þar segir hann, með leyfi forseta:

„Við Suðurnesjamenn höfum að undanförnu mátt þola það að sjúkrahúshluti Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja hefur verið skorinn niður og íbúum gert að leita eftir þjónustu inn á höfuðborgarsvæðið. Þá er nánast ógerningur að fá tíma á HSS á meðan veikindi vara nema þá að leita til móttöku utan dagvinnutíma og sæta því að bíða lengi fyrir helmingi hærra verð. Þá hafa íbúar Suðurnesja ekki haft heimilislækni í fjöldamörg ár.

Á höfuðborgarsvæðinu búa u.þ.b. 230.000 manns og þar eru starfandi 19 heilsugæslustöðvar. Það þýðir að rúmlega 12.000 manns eru um hverja heilsugæslustöð. Á Suðurnesjum búa hins vegar um 28.000 manns og þar er bara ein heilsugæslustöð og þá eru ótaldir þeir farþegar sem koma með flugi til landsins og þurfa að leita til HSS eftir þjónustu.“

Hvernig hyggst hæstv. heilbrigðisráðherra bregðast við kröfum Suðurnesjamanna um nýja heilsugæslu og því að tekið sé tillit til íbúafjölda og íbúasamsetningar þegar fjármagn er ákveðið til þjónustunnar?