neytendalán og aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka.
Virðulegur forseti. Það kann að vera að þingheimur sé orðinn örlítið áttavilltur eða ruglaður í því sem við erum að aðhafast í hv. efnahags- og viðskiptanefnd þegar kemur að þessu ágæta frumvarpi um neytendalán sem stundum hefur verið kallað frumvarp um smálánin. Ég er flutningsmaður ásamt hv. þm. Smára McCarthy á breytingartillögu við frumvarpið frá okkur í efnahags- og viðskiptanefnd. Hún varðar í rauninni bara orðin „fullgilda rafræna undirskrift“. Það er kannski að einhverju leyti ákveðin handvömm hjá okkur að í breytingunni hafi verið talað um „rafræna undirskrift“ en ekki „fullgilda rafræna undirskrift“ sem er lagaleg skilgreining á því hvað í því felst.
Ég legg til að við samþykkjum þá breytingu og vísum þá í setninguna: fullgildar rafrænar undirskriftir.
Sú breytingartillaga sem hv. þm. Oddný G. Harðardóttir nefndi áðan varðar það að jafnframt bættist við aðrar leiðir að þarna sé auðkenningarleið sem hefur fullvissustigið „hátt“ samkvæmt lögum um rafræna auðkenningu og traustþjónustu fyrir rafræn viðskipti. Þetta er breytingartillaga sem varð bara til í dag. Við höfum vissulega rætt þetta svolítið í nefndinni en það verður að viðurkennast að ég met það a.m.k. svo að við gerum okkur ekki alveg fulla grein fyrir því hvaða áhrif þetta kann að hafa. Við fengum athugasemdir frá Samtökum fjármálafyrirtækja og líka Samtökum fjártæknifyrirtækja eftir afgreiðslu á frumvarpinu okkar í desember sl. þar sem uppi voru þau sjónarmið hjá bönkunum að þær aðgerðir sem við værum að fara fram á með því að gera kröfu um fullgilda rafræna undirskrift kostuðu töluverða fjármuni og tíma. Þess vegna er stóra málið hér að við erum að fresta gildistökunni til 1. júní en það er spurning hvort það sé nákvæmlega það sem við vorum að velta fyrir okkur þegar við vorum að tala um þetta. Við vorum fyrst og fremst að velta því fyrir okkur að fólk gæti ekki tekið lán í nafni annarra hjá smálalánafyrirtækjunum en við vitum að bankarnir okkar standa allir gríðarlega framarlega í rafrænni þjónustu. Vandamálið liggur ekki þar þannig að ég sé ekki ástæðu til að gera þar enn frekari og íþyngjandi kröfur því að auðvitað á rafræn þjónusta fyrst og fremst að einfalda líf okkar sem neytenda og einstaklinga en ekki flækja það.
Að því sögðu get ég tekið undir margt af því sem hv. þm. Oddný G. Harðardóttir sagði áðan. Ég leggst engu að síður nú gegn breytingartillögu þeirra en legg til að við í hv. efnahags- og viðskiptanefnd höfum málið enn til umfjöllunar, kynnum okkur betur þessar auðkenningar og fullvissustig sem ég held að séu hátt, meðalhátt og eitthvað sem við breyttum um jólin. Ég legg því til að við samþykkjum frumvarpið eins og það kemur frá hv. efnahags- og viðskiptanefnd, höfum samt „fullgildar rafrænar undirskriftir“ en notum svo áfram tímann í að fara betur yfir þessa auðkenningu til að sjá til þess að við ráðumst örugglega á þau vandamál sem við ætlum okkur að ráðast á en ekki vera of íþyngjandi til handa öðrum aðilum sem starfa á þessum markaði.
