150. löggjafarþing — 92. fundur,  22. apr. 2020.

framfærsluviðmið.

[11:01]
Horfa

forsætisráðherra (Katrín Jakobsdóttir) (Vg):

Herra forseti. Ég þakka þingmanninum aftur fyrir. Hann spyr: Hvað er hægt að gera? Ég vil benda á það frumvarp sem ég lauk máli mínu á hér áðan um félagslegan viðbótarstuðning við eldri borgara. Horfum á það að árið 2016 í tíð þáverandi ríkisstjórnar voru gerðar mjög miklar breytingar á framfærslu eldri borgara. Það jukust mjög útgjöld til þessa málaflokks vegna þeirra breytinga sem voru gerðar þá. Þær hafa verið umdeildar síðan en það var niðurstaða þessa hóps að mikilvægast væri að greina þá sem ættu ekki fullan rétt í því kerfi sem þá var komið á og koma til móts við þá í því frumvarpi.

Horfum líka á stöðu eldri borgara út frá gagnagrunni eins og tekjusögunni. Það er ekki hægt að tala um eldri borgara og öryrkja í sömu andrá þar sem eldri borgarar standa að jafnaði, auðvitað ekki allir, mun betur en örorkulífeyrisþegar. Þurfum við að gera breytingar á örorkukerfinu? Já, þar erum við hv. þingmaður sammála. Þar var raunar hæstv. félags- og barnamálaráðherra með frumvörp á dagskrá þessa þings sem nú er auðvitað mjög óljóst með (Forseti hringir.) í ljósi stöðunnar í samfélaginu. En það þarf að gera þessar breytingar, um það erum við sammála.