Matvælasjóður.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni andsvarið. Í þessari stuttu umræðu sem hefur staðið núna um þetta hefur sú spurning verið uppi hvers vegna sé verið að stefna þessu í einn sjóð. Það er ekki ný hugmynd. Hún kom fram í aðgerðaáætlun eða þingsályktun sem Alþingi samþykkti hér með 54 samhljóða atkvæðum í júní í fyrra þar sem var beinlínis ákveðið og mér falið að koma þessum sjóði á með sameiningu Framleiðnisjóðs landbúnaðarins og AVS. Þá fór maður í gegnum umræðuna og færði fram rökin öll með því. Síðan var í þinglegri meðferð þetta ákvæði tekið út, en engu að síður kom eftirfarandi fram í áliti atvinnuveganefndar þegar hún afgreiddi málið til þingsins, orðrétt, virðulegi forseti:

„Leggur meiri hlutinn þó áherslu á að áfram verði unnið að undirbúningi stofnunar Matvælasjóðs í samræmi við það sem kveðið er á um í framangreindri þingsályktun.“

Þannig að það er samfella í vinnslu málsins. Stóri þátturinn í þessu er sá að við erum að eyða kannski 40–50 milljónum í yfirstjórnarkostnað vegna tveggja sjóða og það eru ákveðnar girðingar á milli þessara sjóða, eðlilega, vegna þess að þeir eru sjálfstæðir. Ég held að það sé hollt að horfa til þess með hvaða hætti stuðningi við matvælaframleiðslu í landinu er háttað. Við horfum til þess að við séum matvælaframleiðsluland, eins og við höfum verið í áraraðir, og styrkjum alla umgjörð um þann stuðning sem við veitum þarna inn vegna þess að áskoranirnar sem við stöndum frammi fyrir eru sífellt að rísa. Ég tel að vilji þingsins í fyrravor, þegar þessi ályktun var samþykkt, hafi m.a. beinst að því að sameina krafta til að mæta (Forseti hringir.) frekar og af meiri styrk þeim áskorunum sem rísa við þá afgreiðslu sem við gerðum þá, sem var verulega umdeild.