150. löggjafarþing — 99. fundur,  6. maí 2020.

útlendingar og atvinnuréttindi útlendinga.

717. mál
[23:36]
Horfa

Andrés Ingi Jónsson (U) (andsvar):

Frú forseti. Já, þegar stórt er spurt. Nú er kannski rétt að taka fram að mín skoðun er bara mín skoðun á því hvað það var sem klikkaði í útlendinganefndinni sem var leyst upp á síðasta ári, en ég held að nokkrir þættir hafi komið saman. Í fyrsta lagi var verkefnið óljóst skilgreint. Nefndin átti að fylgjast með framkvæmd útlendingalaga og gera tillögu að breytingum ef þurfa þætti. Hvert áttu þær breytingar að stefna? Er hægt að ná slíkum breytingum fram í hópi átta þingmanna frá jafn mörgum stjórnmálaflokkum með jafn ólíkar skoðanir á útlendingamálum? Það vantaði stefnu. Það er eins og að við stjórnarmyndunarviðræður hafi fólk gefist upp á að ná sameiginlegri sýn í útlendingamálum og útvistað því til nefndar sem fékk ekkert skýrt umboð um það hvert hún ætti að stefna og niðurstaðan varð tvö glötuð ár í þessari nefnd. Svo spillti ekki fyrir að ráðherrann sem sat í dómsmálaráðuneytinu á fyrri (Forseti hringir.) helmingi þessa kjörtímabils var eindregið á móti starfi nefndarinnar og var ekki beinlínis til þess að (Forseti hringir.) greiða götu hennar þannig að þetta var óttalega mikil erindisleysa fyrir okkur.