150. löggjafarþing — 100. fundur,  7. maí 2020.

utanríkis- og alþjóðamál.

749. mál
[14:07]
Horfa

Birgir Þórarinsson (M) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir góðar viðtökur gagnvart þessari hvatningu minni til þess að við látum rödd okkar heyrast á alþjóðavettvangi fyrir hópa sem, eins og ég segi, því miður ekki margir hafa tekið upp hanskann fyrir, þ.e. samkynhneigða. Það er erfiður málaflokkur þegar kemur að alþjóðasamstarfi eins og getið er um í skýrslunni, að tala fyrir réttindum samkynhneigðra. Við þekkjum það náttúrlega að samfélög og trúarhópar líta þetta mjög misjöfnum augum og við þessu liggur dauðarefsing í sumum löndum eins og í Íran. Ég bara þakka fyrir þann kjark sem utanríkisþjónustan og ráðherra sýndi með því að gagnrýna þetta innan mannréttindaráðsins. Við eigum að fylgja þessu eftir og það er mitt innlegg í umræðuna. Þetta er náttúrlega viðamikil skýrsla og margt sem maður hefði viljað koma inn á, en tíminn er naumur og þess vegna fannst mér mikilvægt að leggja áherslu á þetta í ljósi þess að við erum ekki lengur í þessu ráði en við höfum hins vegar náð okkur þarna í dýrmæta reynslu og sýnt það hversu megnug við getum verið. Það þarf ákveðinn kjark til að tala fyrir mannréttindum kvenna í Miðausturlöndum eins og Sádi-Arabíu og ég hvet ráðherra til að gera það enn frekar. Það er margt einkennilegt í þessum samfélögum í Miðausturlöndum þar sem íslamstrú er ríkjandi þegar kemur að konum. Ég nefni sérstaklega ungar stúlkur sem þarf að hugsa um sem t.d. verða barnshafandi utan hjónabands, þær eru nánast útskúfaðar í samfélaginu það sem eftir er ævinnar. Þetta er hlutur sem fáir kannski tala um, en þarna (Forseti hringir.) er mikið verk að vinna og ég hvet aftur hæstv. ráðherra til dáða í þessum efnum.