stefna í samgöngumálum.
Virðulegur forseti. Það berast fréttir af því frá Bretlandi að menn séu hvattir til að hjóla vegna þess að það sé alveg fyrirséð að almenningssamgöngur muni liggja í láginni næstu misserin ef ekki árin út af Covid. Eru menn hvattir til að nýta ekki almenningssamgöngur þar nema með takmörkuðum hætti. Ég verð nú síst til að bera blak af ýmsum þeim aðgerðum sem hafa verið teknar upp í Bretlandi en þessi tilteknu tilmæli leiða hugann að því hvernig málum er háttað hér á landi, hvort einhverjar stefnubreytingar þurfi að verða í samgöngumálum á næstunni, m.a. í ljósi þess efnahagshruns sem hér blasir við.
Mig langar að spyrja hæstv. samgönguráðherra hvort það sé eitthvað í skoðun og hvernig hinn nýundirritaði samgöngusáttmáli horfi við honum. Í honum er kveðið á um framkvæmdir upp á 120 milljarða, að mig minnir, sem að stærstum hluta koma úr ríkissjóði þótt öll sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu hafi skuldbundið sig til að taka þátt í því að einhverju leyti líka. Ef marka má fréttir og samgönguáætlun virðist nú mesta púðrið fara í það sem kallað er borgarlína á höfuðborgarsvæðinu, sem er framkvæmd upp á eina 50 milljarða. Ég vil spyrja ráðherrann hvort hann telji tilefni til að endurskoða þá framkvæmd með tilliti til arðsemi vegna þess að það liggur auðvitað ljóst fyrir að sú aðgerð ein og sér er ekki arðbær. Fleiri aðgerðir væru náttúrlega brýnni eins og mislæg gatnamót í Reykjavík sem nánast ekkert virðist fara fyrir í samgönguáætlun sem er til umfjöllunar á þinginu, en væri miklu brýnni í ljósi þess takmarkaða fjár sem væntanlega verður af skornari skammti en samgöngusáttmálinn kveður á um og áætlað er.
