um fundarstjórn.

Virðulegi forseti. Það er alltaf hluti af þessari umræðu þegar hún kemur upp að það kemur stjórnarþingmaður, vel meinandi, málefnalegur og kvartar undan því að tíma í þingsal sé sóað í eitthvað svona. Það væri kannski gott ef það væri rifjað upp hversu oft þessi kvörtun hefur komið fram og hvers vegna hún kemur fram. Hún kemur fram vegna þess að minni hlutinn hefur engin önnur úrræði þegar það er einfaldlega ekki hlustað á neitt sem hann segir. Þegar málin eru rifin út úr nefnd án málefnalegrar umræðu, sem meiri hlutinn veit alveg að er tilfellið, hvað á minni hlutinn að gera? Hvað myndi meiri hlutinn gera ef hann væri í minni hluta, eða þegar hann verður í minni hluta, leyfi ég mér að segja? Auðvitað eitthvað svona, hann myndi tala um það, virðulegur forseti.

Allt sem við erum að tala um í dag snýr að þingtaktík. Það er ástæðan fyrir því að síðasta mál á dagskrá er síðasta mál á dagskrá. Það er ekkert nýtt. Það er engin ráðgáta hvers vegna það er. Það er út af þessum gömlu vinnubrögðum. (Forseti hringir.) Það er meiri hlutinn sem ræður og þess vegna er það meiri hlutans að breyta þessu.