150. löggjafarþing — 128. fundur,  26. júní 2020.

félagslegur viðbótarstuðningur við aldraða.

666. mál
[18:37]
Horfa

Steingrímur J. Sigfússon (Vg) (andsvar):

Herra forseti. Ég skil alveg hvað hv. þingmaður er að fara og hann hefur alveg lögmætt sjónarmið í þeim efnum að hugsanlega væri einfaldara að leggja strax af stað með þetta sem 100% greiðslu. En ég held að ég skilji líka hvað höfundunum gekk til og hvers vegna niðurstaða starfshópsins var þessi. Menn vilja stíga aðeins varfærið til jarðar áður en þeir ganga út frá því að um alla framtíð verði þessi tiltekni hópur sem býr við skert réttindi vegna skerts búsetuhlutfalls að öllu leyti jafnsettur hinum. Ég held að það sé eitthvað sem menn þyrftu þá að leggjast mjög vel yfir áður en þeir gengju frá því þannig í byrjun. Við vitum alveg að ef við hefðum lagt af stað þannig þá yrði aldrei bakkað. Ég lít á þetta sem örlítið varúðarsjónarmið og að með þessu sé það undirstrikað að ekki sé sjálfgefið að íslenska tryggingakerfið taki alltaf, og óháð því hvað margir eiga í hlut og hve stór þessi hópur verður, skrefið alveg upp í topp, upp í 100%. Ég tel tiltölulega vel gert við þennan hóp þegar það munar þó ekki meira en 10%. Og ég veit vel að í vinnu og skoðun á þessu undanfarin ár voru menn jafnvel að leggja af stað með hugmyndir um mun lægra hlutfall. Þegar frumvarpið kom var ég mjög sáttur við að menn skyldu fara alveg í 90 %. Kannski þekkir hv. þingmaður til þess, ef hann veit um bakgrunn málsins, að á fyrri stigum voru menn jafnvel að velta fyrir sér lægra hlutfalli en þessu.