viðbrögð við stjórnsýsluúttekt á TR.
Forseti. Ég er hérna að reyna að hemja mig og vera eins málefnaleg og mögulegt er en ég er orðin dálítið þreytt á þessum loforðaflaumi frá hæstv. ráðherra, því að hann er ofboðslega duglegur að lofa gulli og grænum skógum en svo gerist ekki neitt. Það er augljóst af viðbrögðum ráðuneytisins við skýrslunni að vandinn er þekktur innan ráðuneytisins. Ég átta mig ekki á því hvort er verra fyrir ráðherra félagsmála að gera sér enga grein fyrir því hversu ógagnsætt, skerðandi, óaðgengilegt og ómannúðlegt núverandi kerfi er eða, eins og útlit er fyrir, að ráðherra viti nákvæmlega á hvaða stað almenna tryggingakerfið er komið og hafi kosið að gera ekkert í því í þau þrjú ár sem hann hefur verið við völd. Hvort er verra?
Ráðherra hefur tæplega eitt ár til að sýna þessum málaflokki bara minnsta áhuga. Hann viðurkennir það beinlínis í skýrslunni að þessi gríðarlega mikilvægi málaflokkur, lífsbjörg tugþúsunda Íslendinga og 17% allra ríkisútgjalda, sé í höndum tveggja starfsmanna ráðuneytisins, tveir starfsmenn sem eru að sinna öðrum verkefnum meðfram. (Forseti hringir.) Það er öll áherslan sem ráðherra telur þennan málaflokk eiga skilið. Er það nema von að þolinmæði elli- og örorkulífeyrisþega sé löngu uppurin? (Forseti hringir.) Ég spyr: Á að setja mannauð, fleira starfsfólk, í að skoða þennan málaflokk? (Forseti hringir.) Er ráðherra alvara með að koma með einhverjar jákvæðar breytingar (Forseti hringir.) áður en þessu þingi er lokið?
