nýsköpun í ylrækt og framleiðsla ferskra matvara til útflutnings.

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á því að þakka þessa umræðu, sem snýst í raun um sjálfbæra nýtingu íslenskra auðlinda; hreint vatn, jarðhita, hreinan jarðveg og endurnýjanlega orku til að framleiða matvæli. Væri ekki skynsamlegt að byrja á því að stjórnvöld og framleiðendur setji sér sameiginlegt markmið um að innlend framleiðsla uppfylli tiltekið hlutfall af innlendri neyslu matvæla og vinni síðan saman að því að ná því markmiði eftir ólíkum leiðum? Að framleiðendur sinni nýsköpun og vöruþróun? Að stjórnvöld tryggi aðgang að raforku, menntun, rannsóknum og hvetjandi nýsköpunarumhverfi, auk aðgengilegs og skýrs starfsumhverfis, aðgangi að raforku á sanngjörnu verði og ákvörðun í eitt skipti fyrir öll um eitt og sama verð um land allt fyrir dreifingu raforku? Menntun þarf að tryggja með öflugu starfs- og háskólanámi beintengdu matvælaframleiðslu, en líka á fjölbreyttum öðrum sviðum.

Það er margítrekað í þingsal að nýsköpun þarf að tengjast háskólanámi og rannsóknum. Það á jafnt við um framleiðslu á ferskum matvælum eins og á öðrum sviðum. Þó að við margföldum matvælaframleiðslu hér á landi verður hún alltaf smá í sniðum á heimsvísu og því mikilvægt að samhliða rannsóknum og nýsköpun í matvælaframleiðslu í fyrirtækjum og háskólum á Íslandi verði tengsl við ólíka háskóla um allan heim ræktuð og þróuð áfram gegnum samstarfsnet háskóla á Íslandi.

Undanfarið höfum við rekið okkur á ýmsar hindranir sem eru kannski óvæntar að einhverju leyti, eins og að tryggja þarf betri þekkingu á alþjóðlegri tollflokkun ferskrar matvöru, bæði í inn- og útflutningi. Það er svo löngu þekkt að bæta þarf tækni (Forseti hringir.) við pökkun og flutning vöru innan lands svo hún fari fersk á markað. Að lokum mun ég aldrei bakka með það að kolefnisfótspor matvöru er alltaf minnst ef neyslan fer fram sem næst framleiðslustað.