nýsköpun í ylrækt og framleiðsla ferskra matvara til útflutnings.

Virðulegur forseti. Allt frá stofnun Flokks fólksins hefur það verið stefna okkar að efla íslenska garðyrkju. Íslenskur efnahagur byggir í dag að miklu leyti á eggjunum þremur, þ.e. sjávarútvegi, stóriðju og ferðaþjónustu. Ef við eflum garðyrkju á Íslandi gæti það hugsanlega orðið fjórða eggið. Núverandi fyrirkomulag á niðurgreiðslu á raforku til garðyrkjubænda hentar illa. Þegar potturinn er bara ákveðið stór minnkar hvati garðyrkjubænda til að auka framleiðsluna. Um leið og framleiðslan eykst hækkar raforkuverðið og framleiðslan minnkar. Slíkt kerfi kemur í veg fyrir að garðyrkjubændur sjái hag sinn í því að auka framleiðslu. Við eigum að tryggja garðyrkjubændum orkuna frítt eða a.m.k. á mun lægra verði en gengur og gerist í öðrum löndum. Auk þess þurfum við að styrkja garðyrkjubændur sem vilja auka framleiðsluna og fólk sem vill hefja garðyrkju með því að koma á niðurgreiðslukerfi greiðslukostnaðar við slíkar framkvæmdir, t.d. með niðurgreiðslu á kostnaði við lagningu heimtauga. Garðyrkja á Íslandi eykst auk þess sem efnahagurinn batnar að tvennu leyti; eftir því sem við framleiðum meira af grænmeti innan lands þá minnkar þörfin fyrir innflutt grænmeti og ef við aukum grænmetisframleiðslu þá opnar það möguleika á útflutningi.

Við státum okkur af því að vera með grænustu orkuna og hreinasta vatnið. Af hverju nýtum við ekki það forskot okkur til fulls og búum líka til besta grænmetið? Já, það á eftir að kosta aðeins meira, en niðurgreiðsla á orku er fjárfesting sem skila mun margföldum ábata; fjölgun starfa, auknu framboði á fersku grænmeti, auknum útflutningstekjum og minna kolefnisspori.

Í seinni ræðu minni mun ég tala um fiskeldið.