nýsköpun í ylrækt og framleiðsla ferskra matvara til útflutnings.

Virðulegur forseti. Við ræddum í gær nýjan búvörusamning varðandi garðyrkjuna. Sá samningur gengur út á það að efla garðyrkjuna og framleiðslu um fjórðung á næstu árum. En ég tel að hægt sé að gera betur í framleiðslu á grænmeti. Aðalflöskuhálsinn er hár raforkukostnaður. Hann er vissulega hár víða um landsbyggðina og við þurfum að jafna dreifingarkostnaðinn til fulls. Síminn og Bónus eru t.d. með sömu verðskrá um allt land. Þetta getum við líka gert varðandi innviði eins og rafmagnið. Við eigum að stefna að því fyrst og fremst að gera hlutfall innlendrar garðyrkju stærra og hafa kolefnissporið lágt.

Erlendis setja menn alls kyns plöntu- og skordýraeitur yfir plönturnar. Það eru mikil sóknarfæri fyrir frumkvöðla að framleiða framandi grænmeti og ávexti og frábært dæmi um slíkt er ræktun á wasabi á Egilsstöðum. Það mætti styðja miklu betur við slíka nýsköpun því að hugmyndirnar eru til staðar sem og frumkvæðið. Varðandi fiskeldið þá á það vissulega framtíð fyrir sér á Íslandi, bæði til sjós og lands. Það er staðreynd að eftirspurn um allan heim eftir próteini úr fiski verður ekki mætt nema fiskeldið vaxi og dafni. Það eru ýmis tækifæri eins og t.d. að nýta úrgang úr landeldisstöðvum, áburðarframleiðslu og ammóníaksframleiðslu. Þar sem landrými er til staðar eru tækifærin mikil til að skapa almenn verkamannastörf, sem vantar sárlega. Það er ekki nóg að skapa bara störf í hugbúnaði, eins og okkur er tamt að tala um, með slíkri hátækni. Það þarf líka fjölbreytt störf í matvælaframleiðslu, sérstaklega á þeim tímum þar sem atvinnuleysi er jafn mikið og nú um stundir.