151. löggjafarþing — 31. fundur,  3. des. 2020.

búvörulög.

376. mál
[18:28]
Horfa

Líneik Anna Sævarsdóttir (F) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég fagna þessu frumvarpi landbúnaðarráðherra, en þó með blendnum hug, um tímabundnar breytingar á lagaumhverfi við úthlutum samningsbundinna tollkvóta. Það er sagt að það eigi að lágmarka áhrif heimsfaraldursins á innlenda framleiðslu landbúnaðarafurða og draga úr því tjóni sem innlendir framleiðendur hafa nú þegar orðið fyrir. Það er vissulega skref í rétta átt og viðurkenning á erfiðri stöðu landbúnaðarins, en er ekki þörf fyrir að ganga lengra í stuðningi, hæstv. ráðherra? Væri ekki áhrifaríkara að fresta öllum útboðum tollkvóta meðan þessi alvarlega staða er uppi og áhrifa heimsfaraldursins gætir eins og dæmi eru um, t.d. í Noregi? Eins og við vitum og hæstv. ráðherra rakti hefur faraldurinn haft alvarleg áhrif á afkomu í landbúnaði. Það getur vissulega leitt af sér langtímaáhrif. Ég velti því fyrir mér hvort það sé eitthvað fleira á döfinni, fleiri lagabreytingar eða aðgerðir sem geta mætt þeim vanda sem uppi er. Við vitum að það hefur verið brugðist við bæði í Noregi og í aðildarríkjum Evrópusambandsins, bæði með beinum fjárstyrkjum, hagstæðum lánum og tímabundnum undanþágum frá evrópskum samkeppnisreglum. Eru einhverjir slíkir möguleikar í stöðunni hér?