151. löggjafarþing — 35. fundur,  10. des. 2020.

valfrelsi í heilbrigðiskerfinu.

[10:43]
Horfa

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (V):

Virðulegi forseti. Flóttinn mikli er hafinn. Aumari útúrsnúninga varðandi það hver stefna ríkisstjórnarinnar, og þar með talið Sjálfstæðisflokksins, hefur verið á síðastliðnum þremur árum hef ég ekki heyrt. Það er alveg með ólíkindum að hæstv. fjármálaráðherra skuli ekki horfast í augu við að það hefur beinlínis verið sniðganga gagnvart sjálfstætt starfandi heilbrigðisfólki. Biðlistavandinn verður ekki leystur með því að hrúga fólki inn í opinbera kerfið. Það er ekki nægilega stórt og ræður hreinlega ekki við verkið. Ég kalla eftir því að stjórnvöld opni augun fyrir raunveruleikanum því að pólitíska ábyrgðin liggur hjá þeim. Það á ekki að vera nein frétt fyrir hæstv. fjármálaráðherra að hann sé í ríkisstjórn. Við erum með biðlista eftir geðheilbrigðisúrræðum um land allt, með biðlista eftir liðskipta- og mjaðmaaðgerðum, biðlista eftir sérgreinaþjónustu, biðlista eftir sálfræðiþjónustu, biðlista eftir því að komast á biðlista. Finnst hæstv. fjármálaráðherra þetta vera boðlegt ástand? Ég veit að það er erfitt fyrir hann að svara þessu. Getur verið að hin eiginlega fyrirstaða, og ég velti því fyrir mér, sé ekki lengur í heilbrigðisráðuneytinu heldur allt eins í fjármálaráðuneytinu? Ég veit ekki hvort ég þarf að stafa það ofan í hæstv. fjármálaráðherra, en heilbrigðismál og velferðarmál eru líka hægri mál. Og það er þjóðhagslega hagkvæmt að gera betur, mun betur hér.