búvörulög.

Hæstv. forseti. Ég vona nú að við séum enn þá sjálfstæð þjóð. (ÓÍ: Já.) Það eru kannski einhver áhöld um það. Við verðum auðvitað að grípa til þeirra aðgerða sem við teljum að hagsmunir okkar krefjist. Ég er hins vegar að fara svolítið bratt í málefni sem ég viðurkenni fúslega að ég þekki ekki sérstaklega vel, ég er bara að tala um stóru myndina. Stóra myndin er að stærstu hagsmunir okkar eru að það sé raunverulegur og alvörulandbúnaður í landinu og matvælaframleiðsla. Það eru stóru hagsmunirnir, ekki það hvort ég geti fengið einhvers annars staðar kílóið af einhverri vöru á 50 kr. lægra verði. En til að jafna þessa stöðu hafa allar þjóðir gripið til tvenns konar aðgerða eftir því hvað hentar hverju sinni: Það er annars vegar tollvernd, sem getur kannski gagnast betur við vissar aðstæður, og hins vegar einhvers konar niðurgreiðslur eða beingreiðslur. Við erum ekki samkeppnishæf við lönd úti í heimi þar sem launin eru tífalt lægri, allt aðrar aðstæður o.s.frv. Við þurfum að jafna þá stöðu með tollum eins og allar þjóðir hafa gert. Annars getum við bara kvatt þessa framleiðslu, þessa mikilvægu atvinnugrein. Það er bara það sem ég er að segja. En hv. þingmaður má ekki fara í mikil tækniatriði við mig í þessum málum því að ég er bara ekki nógu vel að mér, þannig að ég er farinn að kvíða fyrir næstu spurningu.