tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar.

Virðulegi forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti meiri hluta allsherjar- og menntamálanefndar í þessu máli. Meiri hluti nefndarinnar lagði fram þetta frumvarp í síðustu viku og hefur haft það til meðferðar. Hér er í raun og veru aðeins gert ráð fyrir þeirri breytingu á lögum um tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar sem við samþykktum á síðasta vori, að tímabilið þar sem hægt er að sækja um þetta úrræði framlengist til næstu áramóta. Það gilti til síðustu áramóta og var ekki framlengt þá en við myndum með samþykkt þessa frumvarps opna á möguleikann til ársloka.

Ástæðan fyrir því að frumvarpið er flutt er auðvitað fyrst og fremst sú að kórónuveirufaraldurinn hefur varað mun lengur en við gerðum okkur grein fyrir síðasta vor þegar málið var hér til umfjöllunar. Nefndin, með því að leggja frumvarpið fram og í afgreiðslu sinni á málinu nú milli umræðna, gerir í rauninni ekki aðrar breytingar en sem varða þessar dagsetningar og síðan viðmiðunartímabilið sem breytist í ljósi þess að við erum komin með viðmiðun lengra aftur í tímann en var þegar málið var afgreitt í upphafi.

Athugasemdir sem komu fram af hálfu gesta í meðförum nefndarinnar vörðuðu fyrst og fremst tvö atriði. Annars vegar það atriði að það væri viss hætta og hefði verið dæmi um það að fyrirtæki sem hefðu staðið verulega illa fyrir tíma kórónuveirufaraldursins, eða áður en áhrifa hans tók að gæta, hefðu getað nýtt sér þetta úrræði sem kannski var ekki ætlunin. Um þetta atriði er það að segja að við verðum auðvitað, í sambandi við úrræði af þessu tagi, að hafa þetta nægilega opið og aðgengilegt til að úrræðið nái tilgangi sínum. Um það er að ræða að í einhverjum tilvikum geta einhverjir „óverðugir“ notið þess, en hins vegar má ekki hafa skilmálana of stífa eða þrönga þannig að það verði fyrirtækjum sem verið hafa í eðlilegum rekstri ógerlegt að leita sér aðstoðar á þeim grundvelli. Það á við um þetta eins og fjölmargar aðrar af þeim aðgerðum sem gripið hefur verið til í kjölfar kórónuveirufaraldursins.

Hitt atriðið sem við víkjum að nokkrum orðum í nefndaráliti varðar samspil þessara laga, laga um tímabundnar heimildir og laga um Ábyrgðasjóð launa. Það komu ákveðnar ábendingar fram hjá Landssambandi lífeyrissjóða sem nefndin telur vissulega að gefi tilefni til frekari skoðunar. En þar sem nefndin var við afgreiðslu þessa máls eingöngu að horfa á dagsetningarnar en hvorki á efnisleg skilyrði fjárhagslegrar endurskipulagningar né réttaráhrifin — við ákváðum að fara ekki út í það í þessari lotu — látum við nægja, ef svo má segja, í nefndaráliti að vísa til þess og hvetja til að þetta verði tekið til skoðunar í framhaldi af afgreiðslu þessa máls, þ.e. að hugað verði að samspili þessara heimilda um fjárhagslega endurskipulagningu og þeirra reglna sem gilda um Ábyrgðasjóð launa, þá einkum varðandi tímafresti.

Ég ætla ekki að fara nánar út í þetta, herra forseti, en ég vísa til þess sem segir í nefndarálitinu.

Undir nefndarálitið rita auk þess sem hér talar hv. þingmenn Páll Magnússon, Guðmundur Andri Thorsson, með fyrirvara, Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir, Silja Dögg Gunnarsdóttir, Steinunn Þóra Árnadóttir, Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir og Þorsteinn Sæmundsson.