fátækt á Íslandi.

Herra forseti. Það var ýmislegt sem við vissum ekki þegar veirufaraldurinn skall á okkur. En það var ýmislegt sem við vissum þó. Við vissum t.d. að hér hafði verið umtalsverð fátækt. 6.000 börn liðu skort í góðæri síðustu ára. Við vissum að þessi kreppa myndi leggjast misþungt á fólk sem missti vinnuna og yrði verst fyrir barðinu á henni. Við vissum loks að ójöfnuður eykst gjarnan í hefðbundinni kreppu. Það er því mjög alvarlegur hlutur hvað ríkisstjórnin hefur brugðist seint og lítið við þessari kreppu sem er þó fyrst og fremst atvinnukreppa. Nýbirt skýrsla Alþjóðagjaldeyrissjóðsins sýnir svart á hvítu hvar við stöndum í alþjóðlegum samanburði. Umfang þeirra er tvöfalt, þrefalt, jafnvel fjórfalt meira en okkar hér. Hér talar hæstv. fjármálaráðherra um sjálfvirku sveiflujöfnunina enn einu sinni og heldur að við séum sér á báti en við skerum okkur bara alls ekki úr frá öðrum þjóðum og hér er tafla sem ráðherra getur skoðað.

Stærsti hluti þeirra sem misstu vinnuna núna er ungt fólk, það eru konur, það eru innflytjendur, það er fólk undir meðaltekjum — allt fólk sem bætist þá við hóp öryrkja, aldraðra og fátækra sem voru í mesta vandanum.

Hæstv. ráðherra kallar eftir því að við tiltökum þá hvaða aðgerðir hefði átt að ráðast í. Ríkisstjórnin hefði þurft að verja miklu meiri aðstoð beint til þeirra sem þurftu á að halda í staðinn fyrir að sitja kyrr í stólnum og láta opinberar stofnanir beina peningunum út í samfélagið í gegnum bankana. Þeir hafa nefnilega aðallega nýst okkur sem héldum vinnunni og nýst okkur sem erum á háum launum eins og hæstv. fjármálaráðherra. Við höfum notið þess með hærra húsnæðisverði og á verðbréfamarkaði. En þau sem þurftu aðstoð hafa þurft að tæma sparnaðinn sinn og (Forseti hringir.) þau hafa þurft að sækja sér lán. Þetta er til skammar við núverandi aðstæður og þetta verður auðvitað gert upp á endanum.