losun gróðurhúsalofttegunda.

Herra forseti. Kyrrstaðan er rofin, lýsti hæstv. umhverfisráðherra yfir nú fyrr í vikunni í tilefni af nýjum losunartölum Umhverfisstofnunar frá árunum 2018–2019 sem sýna að losun gróðurhúsalofttegunda sem er á beinni ábyrgð Íslands dróst saman um 2% á þessum tíma. Þetta eru góðar fréttir en litlu verður Vöggur feginn því að samdrátturinn hefði átt að vera meiri. Og það verður að viðurkennast að mér þykir það vafasöm framsetning að tengja þennan samdrátt allan lóðbeint við aðgerðir ríkisstjórnarinnar gegn loftslagsbreytingum eins og hæstv. umhverfisráðherra hefur gert opinberlega í stað þess að taka saman og rekja í sundur hvað er hvað.

Herra forseti. Það ríkir nefnilega upplýsingaóreiða þegar kemur að tölum og upplýsingum í loftslagsmálum og það er alvarlegt þegar hæstv. umhverfisráðherra fullyrðir að þennan samdrátt megi rekja til aðgerða ríkisstjórnarinnar þegar um er að ræða bráðabirgðagreiningar Umhverfisstofnunar sem sýna að alla vega tveir þriðju hlutar af samdrættinum eru til komnir frá samgöngum vegna fækkunar ferðamanna á seinni hluta tímabilsins sem um ræðir.

Því spyr ég: Hversu mikið af þessum samdrætti er til komið vegna beinna aðgerða stjórnvalda og hversu mikið vegna utanaðverkandi þátta?