Myndlistaskólinn í Reykjavík.

Virðulegi forseti. Mig langar að spyrja hæstv. mennta- og menningarmálaráðherra örlítið út í málefni Myndlistaskólans í Reykjavík sem er 75 ára um þessar mundir. Ég veit að ráðherrann gerir sér mætavel grein fyrir gildi listnáms, bæði fyrir þá einstaklinga sem það stunda og eins fyrir samfélagið í heild og bæði til að skapa verðmæti sem ekki verða mæld í krónum og aurum og líka til að skapa verðmæti sem verða mæld í krónum og aurum því að víða um heim er skapandi og listræn hugsun talin vera lykillinn að lausnum á margvíslegum verkefnum dagsins.

Það er ekki nógu vel búið að listnámi ungs fólks hér á landi. Myndlistaskólinn í Reykjavík, sem er 75 ára, eins og fyrr sagði, hefur um langt árabil notið viðurkenningar í samfélaginu og á hann hafa hlaðist verkefni og skyldur í samræmi við það. En framlög til skólans hafa ekki hækkað að sama skapi í mörg ár. Þau hafa staðið í stað frá því í hruninu. Það má segja að Myndlistaskólinn í Reykjavík hafi verið skilinn eftir í hruninu af yfirvöldum. Einstrengingslegar túlkanir á reglum EES, um opinber útboð, hafa orðið til þess að skólinn virðist eiga á hættu að þau framlög sem hann þó nýtur verði boðin út ef ekki hreinlega á Evrópska efnahagssvæðinu þá a.m.k. hér á landi. Samt gekk í desember síðastliðnum dómur EFTA-dómstólsins í máli Hraðbrautar gegn mennta- og menningarmálaráðuneytinu um að menntun á framhaldsskólastigi, sem veitt er samkvæmt innlendu menntakerfi, teljist ekki þjónusta í skilningi EES-samningsins og samningar um menntun séu því ekki opinberir þjónustusamningar.

Ég spyr hæstv. ráðherra hvort hún hyggist beita sér fyrir því að skólanum verði tryggður viðunandi rekstrargrundvöllur.