skimanir fyrir leghálskrabbameini.
Herra forseti. Ég þakka svarið. Það er jákvætt að heyra að þetta gangi betur. Það gat nú varla öðruvísi verið. En eftir situr auðvitað spurningin af hverju lagt var af stað í þetta happdrætti með óljósum vinningum og enn óljósari vinningshöfum. Ég get ekki betur séð, eftir að hafa rýnt þetta mál mjög vel, en að öllum rökum sem lágu til grundvallar upphaflegri ákvörðun um breytingar hafi verið hrundið, hvort sem það lýtur að tækjabúnaði, kostnaði, getu fagfólksins okkar eða fjölda þýða eða hvað það nú er. Nú síðast í liðinni viku kom beinlínis staðfesting landlæknis á því að Landspítali gæti sinnt þessum sýnarannsóknum.
Ég ætla að leyfa mér að taka orð hæstv. ráðherra mér í munn sem lauk fyrra svari sínu, ágætu svari, með því að segja að mikilvægast væri að flana ekki að neinu. Þetta er flan, herra forseti. Allar vísbendingar og orðræða næstum því allra, langflestra, fagaðila og reynsla kvenna leiðir það í ljós. Það er alveg ljóst að þó svo að tíminn komist nokkurn veginn í samt horf (Forseti hringir.) aftur þá er svo margt annað sem var gagnrýnivert við þetta og læknar hafa lýst ákveðnum vandkvæðum við það rof sem verður á þjónustunni við það að flytja hluta hennar úr landi. En spurningin er kannski þessi: Af hverju var farið í þessa vegferð?
