151. löggjafarþing — 106. fundur,  3. júní 2021.

breyting á dönskum lögum um móttöku flóttamanna.

[13:08]
Horfa

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson (M):

Herra forseti. Þessi hringrásarpistill var í raun óskiljanlegur, en mér heyrðist að svarið væri nei, að hæstv. ráðherra telji það ekki koma til greina — ég spurði hvort það kæmi til greina — að vinna með dönskum stjórnvöldum að þessu verkefni, sem þau hafa boðið nágrannalöndunum að vera með í. Þá hljótum við að velta því fyrir okkur hvaða áhrif það muni hafa þegar Danir fara þessa leið og önnur Norðurlönd utan Íslands eru að færa sig í sömu átt, þ.e. að beina fólki í formlega kvótaflóttamannakerfið til þess að það verði ekki fórnarlömb glæpagengja og löndin geti sjálf stjórnað því hverjum er boðið til landsins, og á sama tíma skuli íslensk stjórnvöld fara í þveröfuga átt og ætla sér að tryggja sömu þjónustu, sama fjárstuðning o.s.frv., óháð því hvort menn fara löglegu, öruggu leiðina eða kaupa far með glæpagengjum sem selja ferðir, m.a. til Íslands, eins og komið hefur fram.

Er ekki áhyggjuefni að mati hæstv. ráðherra að Ísland skuli þannig fara í þveröfuga átt við hin Norðurlöndin? Mun það ekki hafa afleiðingar að mati hæstv. ráðherra? Og nú minni ég á að umsóknir eru þegar orðnar hlutfallslega sexfalt fleiri á Íslandi en í Danmörku. Eins og kemur meðal annars fram í skýrslum greiningardeildar lögreglunnar þá hafa þau skilaboð sem íslensk stjórnvöld senda út áhrif á þetta og munu hafa áhrif. Þetta mun hafa áhrif. Hvers vegna er hæstv. ráðherra ekki einu sinni tilbúinn til að hugleiða það að taka þátt í þessu verkefni með Dönum?