151. löggjafarþing — 112. fundur,  11. júní 2021.

póstþjónusta og Byggðastofnun.

534. mál
[15:15]
Horfa

Hanna Katrín Friðriksson (V) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka andsvarið. Umræður af þessum toga eru mínar ær og kýr. Ég hef mjög gaman af þeim og mér finnst þær vera eitt af því sem skiptir mestu máli hér. Ég er þeirrar skoðunar að ríkið eigi að grípa inn í þar sem þarf og halda sig fjarri þar sem hægt er. Mestu vandamálin virðast myndast þegar ríkið er of seint að koma sér af markaði eða sleppir ekki tökunum. Það er svolítið það sem við höfum verið að ræða í þessari breytingartillögu, þ.e. bilið frá 50 gramma bréfum upp í 10 kílóa pakka þegar samkeppnin sá um þann markað.

Hins vegar tel ég að spurningunni um verðið hefði auðveldlega verið hægt að svara með því að opna á útboðsleiðina, skipta upp í svæði, fá upplýsingar um hvað einstaka fyrirtæki treystu sér til að gera vel fyrir hvaða verð og síðan myndi ríkið stíga inn í með flutningsjöfnun þar sem þess væri kostur. Ég hef enga tilfinningu fyrir verðinu í dag vegna þess að Pósturinn hefur verið rekinn á þann hátt að hann hefur verið að undirverðleggja eða yfirverðleggja, rekinn með tapi, komið á síðustu stundu ár eftir ár með hundraða milljóna beiðnir um aukafé til að rétta kútinn. Öll verðvitund okkar er því löngu fokin út í veður og vind og mjög erfitt að svara þessu. Ég get hins vegar svarað þessu huglægt á þann hátt að ef við ætlum að halda byggð í landinu þá þarf að vera fýsilegt fyrir fólk að búa hér. Þetta er ein af grunnþjónustunum. Ég er þeirrar skoðunar að ríkið og við öll eigum að tryggja að svo sé en ég er ekki til í að sjá ríkið puðra út peningum þangað sem þeir þurfa ekki að fara af því að kerfið getur ekki sleppt tökunum.