151. löggjafarþing — 112. fundur,  11. júní 2021.

fullnusta refsinga.

569. mál
[21:01]
Horfa

Bergþór Ólason (M) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Birgi Ármannssyni framsögumanni fyrir. Mig langar að spyrja hv. þingmann út í það sem hann kom inn á í framsögu sinni, þ.e. að það verði tekið til skoðunar hvernig tekst til áður en ákvæðið verður gert varanlegt, ef ég skildi hv. þingmann rétt. Er það þá ekki ætlað til þess að vinna eingöngu á þessum biðlistum og listum sem eru hér álitnir vandamál, sem ég hefði fyrir mitt leyti talið mögulegt líka að vinna betur með því kannski að byggja fangelsi eða fjármagna þau sem til staðar eru þannig að hægt væri að vinna á þessum listum?

Orðalagið vakti athygli mína; að þetta yrði skoðað áður en ákvörðun yrði tekin um að gera þessa lausn varanlega. Minn skilningur var sá að verið væri að horfa til þess að ná niður þessum löngu boðunarlistum sem lítið gengur á. En þá spyr maður sig: Hvað svo? Er uppleggið að þetta fyrirkomulag verði framtíðarlausnin og það verði þannig að öll brot sem við er styttri refsing en tvö ár — það er niðurstaðan — verði afplánanleg með samfélagsþjónustu? Mér finnst ekki alveg fara saman hljóð og mynd þarna hvað það varðar að verið sé að innleiða þessa lausn tímabundið til þess að vinna á listunum, en svo eigi að skoða málið sérstaklega áður en ákvörðun er tekin um að þessi útfærsla verði gerð varanleg.