fjárlög 2022.

Virðulegur forseti. Ég vil þakka hv. þm. Oddnýju G. Harðardóttur fyrir frábæra ræðu. Ég hjó sérstaklega eftir því þegar hún var að tala um orsakir og afleiðingar og setti eiginlega hálfgert spurningarmerki við alla þessa biðlista, fólk á biðlistum og sérstaklega börn á biðlistum. Mig langar að spyrja hana hvort hún deili ekki með mér þeim áhyggjum sem ég hef af þessu. Það voru mjög slæmir biðlistar fyrir Covid, eftir Covid hafa flestir biðlistar tvöfaldast, sérstaklega hjá börnum með ADHD-greiningar. Ég spyr hvort hv. þingmaður deili ekki með mér þeim áhyggjum að ríkisstjórnin, með því skeytingarleysi sem hún hefur sýnt í þessum málum, sé hreinlega að búa til grundvöll fyrir að framleiða öryrkja inn í framtíðina, eiginlega á færibandi. Stjórnarliðar furða sig alltaf á því og segja að það þurfi að gera eitthvað í öryrkjamálum, þetta sé eins og eitthvert lögmál, eins og þetta sé eitthvað sem spretti upp og verði til úr engu. Stærsti hluti öryrkja glímir við geðheilbrigðisvanda. Hvernig er staðan á geðheilbrigðismálum í þjóðfélaginu? Á það ekki að hringja öllum viðvörunarbjöllum? Segir það okkur ekki bara hreint og beint að þetta er á ábyrgð ríkisstjórnarinnar, þetta eru afleiðingar af gerðum hennar, af biðlistakerfinu? Ég tel að meðan svo er geti ríkisstjórnin ekki komið aftur og aftur fram og sagt að það sé eins og öryrkjarnir spretti upp úr einhverju og það þurfi að lemja þá niður. Ríkisstjórnin getur stöðvað þetta og ég spyr hv. þingmann: Er hún ekki sammála mér?