152. löggjafarþing — 4. fundur,  3. des. 2021.

fjárlög 2022.

1. mál
[18:29]
Horfa

Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir (V) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég er hv. þingmanni einlæglega sammála um áhyggjur hans hvað varðar greiningar á krabbameini. Eins og ég nefndi í ræðu minni held ég að það sé þannig í þessum sal líkt og í samfélaginu öllu að við höfum öll einhverja reynslu, einhver kynni af þessum sjúkdómum og ég held að það sé almennur skilningur á því í samfélaginu öllu hversu stór og mikilvægur þáttur tíminn er í baráttunni og glímunni við þennan sjúkdóm. Þetta er mér því mikið áhyggjuefni.

Hv. þingmaður spurði hver afsökun stjórnvalda væri. Mér finnst afsökunin ekki blasa við, af því að nú erum við búin að vera að glíma við heimsfaraldur í næstum tvö ár og hann hefur að einhverju marki verið pólitískt skjól fyrir þessa ríkisstjórn. Maður á auðvitað ekki segja að maður hafi brosað að því af því að hagsmunirnir undir eru svo miklir, en þegar ríkisstjórn sem hefur starfað saman í fjögur ár talar þannig um heilbrigðiskerfið og menntakerfið í stjórnarsáttmála að eitt af stóru verkefnunum sé að fá yfirsýn yfir mönnun og stöðu og mönnunarvanda — þetta er þekkingin og þetta er metnaðurinn að fjórum árum liðnum, (Gripið fram í: Heyr, heyr.) að fá yfirsýn yfir hvað þarf, ekkert um svörin, bara að fá að vita mögulega, kannski hver staðan er.

En ég óska nýjum heilbrigðisráðherra alls hins besta í hans mikilvægu störfum og ég veit að það er mikið horft til hans. Ég bind vonir við að hérna fáum við að sjá einhverja pólitík, og helst einhverja aðra pólitík en við sáum á síðasta kjörtímabili, að ríkisstjórnin fari að stunda pólitík og stunda markvissa pólitík í þágu heilbrigðis landsmanna.