152. löggjafarþing — 28. fundur,  27. jan. 2022.

afnám 70 ára aldurstakmörkunar í lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins.

160. mál
[17:35]
Horfa

Birgir Þórarinsson (S) (andsvar):

Frú forseti. Ég fagna því að hv. þingmaður sé sammála mér í því að það sama ætti að gilda um starfsmenn sem vinna hjá ríkinu, hjá fyrirtækjum sem eru að fullu í eigu ríkisins, hjá hinum opinberu hlutafélögum, eins og sagt er. Ég þekki sem dæmi að stór vinnustaður sem heitir Isavia hefur viðhaft það að segja starfsfólki upp um leið og það verður 67 ára. Ég veit til þess að það hefur valdið óánægju. Þar starfa m.a. slökkviliðsmenn og starfsmenn á snjóruðningstækjum. Þeir fá að vinna hjá sveitarfélögunum til sjötugs en til 67 ára aldurs hjá Isavia. Margir af þessum starfsmönnum komu t.d. frá varnarliðinu, þegar það var hér, fluttust yfir til Isavia og þar voru engin aldurstakmörk. Menn þurftu bara að standast ákveðna heilsufarsskoðun og þá fengu þeir að vinna áfram. Með því að flytja sig til annars vinnuveitanda en sinna sömu störfum þá er þessu breytt. Ég vil meina að það sé ósanngjarnt vegna þess að margir á þessum aldri eru bara í mjög góðu formi og geta sinnt þessum störfum, og hafa náttúrlega gríðarlega þekkingu á sínu sviði. Það má alls ekki útiloka þann mannauð sem felst í því.

Það er kannski ráð að koma með þá breytingartillögu við þessa tillögu, alla vega inn í nefndina, að þetta myndi þá einnig gilda um hin opinberu hlutafélög. Eins og ég sagði hér áðan þá er þetta líka lýðheilsumál, eins og við þekkjum öll, og í þessu felst að mínum dómi mismunun. Samkvæmt lögum um jafna meðferð á vinnumarkaði er bein eða óbein mismunun á grundvelli aldurs óheimil, eins og segir hér og gott að það kemur fram. Ég fagna því að hv. þingmaður sé sammála mér í þessu.