152. löggjafarþing — 33. fundur,  3. feb. 2022.

afléttingaráætlun stjórnvalda, munnleg skýrsla heilbrigðisráðherra. - Ein umræða.

[12:41]
Horfa

Jakob Frímann Magnússon (Flf):

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra svörin. Formaður Flokks fólksins benti á kjarna málsins fyrir tveimur árum þegar hún talaði um mikilvægi þess að huga vel að landamærunum, eyða púðrinu við það að greina þar á milli hinna sýktu og hinna ósýktu. Auðvitað stangast það á við hagsmuni, stangast á við ferðaþjónustuna, þá höfuðbúgrein sem hún er orðin, og ég held að ekkert land í heiminum hafi farið varhluta af einhvers konar landamæraskimun eða einhvers konar athugun. Fyrir mína parta hefði ég talið vel þess virði að leita uppi aðrar leiðir en þessar nánast ofbeldisfullu boranir upp í nefholið á okkur með hörðum pinnum, skárra er þó að fá þetta upp í munnholið. Það hljóta að vera leiðir til þess, ef á þyrfti að halda, að gera þetta kvala- og áhyggjuminna, með hvaða hætti sem það kynni að vera, það hlýtur í tækniheimi gervihnattaaldar að vera möguleiki að finna aðrar leiðir til þess ef á skyldi þurfa að halda. Við njótum þeirrar sérstöðu að vera eyland úti í miðju hafi umvafin sæ. Í því fólust fyrr á öldum ókostir og veikleikar en í dag lítum við kannski á það frekar sem kost því þegar svona ber upp á er það óneitanlega kostur að það sé aðallega ein leið inn í landið og hana er hægt að verja af kostgæfni ef þurfa þykir. Í því samhengi minni ég á það að Ísland, umvafið sæ, er í rauninni Sæland, rétt eins og andlegur leiðtogi vor.