fjármálastefna 2022--2026.

Virðulegur forseti. Ég held að það sé alveg ástæða til að við tökum betur utan um umræðuna um þessar innviðaskuldir sem hafa verið títtnefndar í þessari umræðu af því að það endurspeglar svo vel grundvallarmuninn á því hvernig þessi ríkisstjórn og ríkisstjórn hér á árum áður brást við kreppu. Þegar við erum á þeim tíma að verja velferðarkerfin okkar, viðhalda útgjaldastiginu sem við höfum byggt upp á undanförnum árum, þá erum við ekki með þeim hætti að búa til nýjar innviðaskuldir. Það er hins vegar margt ógert og ég tek alveg undir það með hv. þingmanni. Enn og aftur kristallast í raun og veru bara pólitískar áherslur í þessum umræðum.

En sá punktur í ræðu hv. þingmanns, framsögumanns 1. minni hluta fjárlaganefndar, sem mig langar aðeins að taka utan um og ég sagði frá í framsögu hér áðan er einmitt að helsti hvati verðbólgunnar í dag er húsnæðismarkaðurinn. Ég sagði líka í framsöguræðunni, virðulegi forseti, að fjárlaganefnd ætlar í vinnu á komandi dögum að ræða kannski sérstaklega húsnæðismarkaðinn og ástandið þar. En ég vil þá minna á og eiginlega skilja eftir hjá hv. þingmanni í seinni fyrirspurn minni við framsögu hennar að nú hefur ríkissjóður á undanförnum árum líklega aldrei lagt jafn háar fjárhæðir eða jafn mikla fjármuni til húsnæðismála eins og hann hefur gert á undanförnum misserum. Hvers vegna er þá ástandið á húsnæðismarkaðnum með þeim hætti sem það er? Ég ætla ekki að hengja sökina á einhvern einn aðila í þessum efnum. Ég hef sagt áður í þessum ræðustól að það eru margir samverkandi þættir. Þess vegna vil ég dýpka umræðuna um þennan þátt. Hverjar eru ástæðurnar og hverjir eru lausnirnar í þeim stóra vanda sem við stöndum frammi fyrir á húsnæðismarkaði? Það er ekki að skort hafi útgjöld frá hendi ríkissjóðs.