152. löggjafarþing — 39. fundur,  22. feb. 2022.

fjármálastefna 2022--2026.

2. mál
[18:16]
Horfa

Frsm. 1. minni hluta fjárln. (Kristrún Frostadóttir) (Sf) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þessa fyrirspurn og langar að byrja á því að benda á að þessi samanburður við síðustu kreppu — eins og ég sagði áðan í ræðu minni: Við erum ekki komin þangað. Við erum á þriðja ári af mögulega — við erum í rauninni enn þá í auga stormsins þegar kemur að þessu. Það var halli í sex ár eftir síðustu kreppu, 36% af landsframleiðslu sem við borguðum fyrir það. Ef það er mælikvarði, halli í mörg ár, á hversu vel við erum að sinna hagkerfinu okkar þá vitum við ekkert hvar við erum stödd þar vegna þess að það er bara svipaður halli og er boðaður núna. Erfiðu ákvarðanirnar komu eftir á. Þær komu ekki í viðbragðinu. Þær liggja í því hversu hratt við ætlum að reyna að koma okkur út úr þessu og þar kannski liggur einmitt pólitíski munurinn, að ég er á þeirri skoðun að okkur liggi ekki eins mikið á að vinna okkur upp úr þessu. Það þýðir ekki að við eigum að eyða bara í eitthvað en það þýðir að við eigum að vera meðvituð um það hversu hratt við eigum að koma okkur út úr ástandinu.

Varðandi húsnæðismálin — nú hef ég mínútu hér eftir, við þyrftum eiginlega að vera með sérstaka umræðu um þetta — þá held að það liggi alveg fyrir að þetta er bara afleiðing af efnahagspólitík sem hefur verið rekin hér undanfarinn aldarfjórðung, myndi ég segja. Það er í rauninni sú staða að húsnæðismarkaðurinn hefur verið afskiptur af stjórnvöldum. Það er ekki mælikvarði á það þó að nokkrir milljarðar renni inn í húsnæðiskerfið. Í því samhengi má nefna til að mynda að þeir tæpu 4 milljarðar sem fara í almenna íbúðakerfið eru eiginlega bara ígildi þess sem var greitt í verðbætur, hækkandi verðbætur, vegna verðbólgunnar í fyrra. Þetta eru engar upphæðir í stóru myndinni. Við erum að tala um að í dag er félagslegt húsnæði í kringum 5% af húsnæðisstokki landsins. Á sínum tíma, áður en verkamannabústaðakerfið var lagt niður, var það 11–12%. Það er ekki hægt að tala um verulegar upphæðir í þessu samhengi. 450 milljarðar kr. er önnur tala, húsnæðisskuldir sem heimilin bættu við sig. Við erum að tala um 5–10 milljarða til að vinna upp úrelt kerfi. Ég bara hafna því að mikið hafi verið gert í þessum málum.