fjármálastefna 2022--2026.
Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Samgönguáætlun hún vissulega til lengri og skemmri tíma en það þarf líka að hafa eftirlit með þessum áætlunum. Ef verkefnið er komið inn á áætlun, hvort sem er til lengri og skemmri tíma, þá þurfa samgönguyfirvöld að gera mat á umhverfisáhrifum af því verkefni, af þeirri framkvæmd, og líka fara í skipulagshlutann. Þetta þarf að vera tilbúið. Ef áætlun er til 15 ára þurfa samgönguyfirvöld að fara strax í mat á umhverfisáhrifum af þeirri framkvæmd. Sama á við um skipulagþáttinn. Þetta þarf náttúrlega bara að vera til á lager. En það virðist alltaf sem það eigi að gera skipulagsþáttinn og meta umhverfisáhrifin helst í gær. En það þarf að hugsa til framtíðar ef gera á áætlun. Það þarf að vinna undirbúningsvinnuna líka og þar skiptir eftirlit þingsins máli varðandi framkvæmdaáætlunina.
Varðandi útgjöld og hagvöxt vil ég segja að ef hagkerfið eykst, stækkar — já, það getur vel verið, ég myndi telja það að mörgu leyti. En það er allst ekkert algilt að þá þurfi útgjöld líka aukast. Það sem er vandamálið er freistnivandinn. Ef það kemur góðæri fara menn í útgjöld, fara í fjárfestingarátök sem þeir hafa ekki haft efni á áður og ætla sér að vinna upp það sem ekki var gert í kreppunni. Það er óstöðugleikinn í ríkisfjármálunum. Ég sé bara hérna í tillögu til þingsályktunar um fjármálastefnu að þar er talað um stöðugleika og sjálfbærni. Það er ekki hægt að vera alltaf rokkandi upp og niður heldur þarf að vinna þetta smátt og smátt, bæði fjárfestingar og útgjöld, það á að vaxa hægt og rólega í samræmi við þróun hagkerfisins. En ég er ekki að segja að ef það kemur bullandi góðæri eigi ríkisútgjöldum fara upp í loftið, alls ekki. Þá á að greiða niður skuldir, að sjálfsögðu, og ég vona að íslenska ríkinu takist að greiða niður skuldir áður en næsta kreppa skellur á. (Forseti hringir.) Ég er ekkert ósammála því að það eigi að byrja að greiða niður skuldir 2026.
