fjármálastefna 2022--2026.

Forseti. Mér finnst dálítið áhugavert að stjórnarliðar komi hingað upp og spyrji hvað stjórnarandstaðan myndi vilja gera í gjalda- og tekjumálum o.s.frv., sérstaklega af því að það er engin gjalda- eða tekjustefna í fjármálastefnunni. Kannski ekki nema von að þau spyrji og leiti ráða. Hv. þingmaður kom inn á nokkrar hugmyndir áðan. Grundvöllurinn sem við erum að glíma við er að þrátt fyrir stöðuna eins og hún lítur út, þar sem á að vera góður hagvöxtur á komandi árum — við erum auðvitað að koma úr mikilli lægð og þá er oft auðvelt að stíga upp úr því — var hagvöxtur 2,8% árið 2019 og sá hagvöxtur var ósjálfbær fyrir rekstur ríkisins. Langtímahagvöxtur á að vera u.þ.b. á því bili þar sem við ættum að vera stöðug, eiga nóg fyrir útgjöldum og slíku, en hann er ósjálfbær. Allt í lagi. Við eigum að vaxa út úr þessari efnahagslægð núna sem þýðir að það á að spenna hagvöxtinn hærra en langtímameðaltal til þess að vinna upp tekjur á móti. Meiri hagvöxtur, við fáum meiri tekjur inn og það nær þá að vinna upp á móti hallanum sem er á þessum ósjálfbæra rekstri. Ef það væri einhver tekjustefna myndum við vinna þessa skuldasöfnun hraðar niður. Við myndum ná sjálfbærum ríkisrekstri fyrr en það er ekki gert. Það er merkilegt, í samhengi alls þess sem við sjáum varðandi stöðuna í heilbrigðismálum, stöðuna á húsnæðismarkaði, kjarasamninga, (Forseti hringir.) öldrun þjóðarinnar, að ekkert sé gert. Það er áhugavert að stjórnarliðar skuli vera að spyrja okkur í stjórnarandstöðunni hvað eigi að gera.