eignarréttur og erfð lífeyris.

Frú forseti. Það eru stór orð sem falla hér um að íslenskt lífeyrissjóðakerfi sé gjaldþrota, sem er eitt sterkasta, a.m.k. þriðja sterkasta, slíkt kerfi í heiminum. Látum það liggja á milli hluta. En hér er tillaga sem í raun gengur út á það að fela fjármála- og efnahagsráðherra að leggja fram frumvarp sem kollvarpar grunnhugmyndinni á bak við íslenskt lífeyrissjóðakerfi sem byggir á kjarasamningum sem gerðir voru árið 1969, sem er að byggja upp réttindi fólks og tryggja því lífeyri að lokinni starfsævi en um leið að koma upp samtryggingu milli okkar allra þannig að hægt verði að grípa inn í og veita fólki aðstoð þegar eitthvað bjátar á.

Lífeyrissjóðakerfið skiptist í tvennt. Annars vegar er það samtryggingarhlutinn og það er það sem lagt er til að verði kollvarpað, og grafið undan réttindum launafólks með þeim hætti. Hins vegar er það séreignarstefna eða séreignarlífeyrir sem á þá að gera að meginreglu. Ég spyr hv. þingmann: Hvaða afleiðingar telur hann að það hafi þegar búið er að svipta velflesta íslenska launamenn þeirri samtryggingu sem felst í íslensku lífeyrissjóðakerfi? Og telur hv. þingmaður að það sé líklegt að íslenskt launafólk fylgi honum í þeirri vegferð?