þróunarsamvinna og Covid-19.
Virðulegi forseti. Það er brýnt að ræða stór og mikilvæg mál eins og þessi í heildstæðu samhengi. Við megum aldrei gleyma að horfa út á við og ræða hvernig við getum gert betur, hvernig við getum beitt rödd okkar og veitt öðrum þjóðum aðstoð, nýtt styrkleika okkar á ákveðnum sviðum, hvort sem er á sviði jafnréttismála eða þekkingar á sviði orkuauðlinda og sjávarútvegs. Þróunarsamvinnan kemur hér við sögu og þar má ekki gefa eftir þótt einhver sé vandinn heima fyrir. Framlög á heimsvísu til þróunaraðstoðar tóku við sér árið 2020 í kjölfar Covid-faraldursins einmitt til að bregðast við afleiðingum faraldursins. Og já, þessi nálgun var sérstaklega áberandi í stuðningi Evrópusambandsins við önnur ríki miðað við tölur OECD. Stærsti hluti framlaga á heimsvísu rann til venjubundinnar aðstoðar en einnig voru framlög sérstaklega eyrnamerkt aðgerðum vegna faraldursins. Þar ber helst að nefna fjárveitingar til heilbrigðismála, stuðning við mannúðaraðstoð og aðgerðir til að tryggja aukið fæðuöryggi. Því verður samt ekki neitað að á þessum sama tíma hefur dregið úr viðskiptum og dregið úr fjárfestingum og það hefur bitnað á fátækari ríkjum heims. Það hefur gert þeim erfiðara fyrir að byggja upp innviði sína og bregðast við efnahagslegum áföllum faraldursins, en það er einmitt á þeim tímum sem stjórnvöld eins og okkar, ríkrar þjóðar, þurfa að gefa í og veita stuðning til velferðarmála, innan heilbrigðisgeirans, innan menntageirans en ekki síður til loftslagsmála og grænnar þekkingaruppbyggingar, þeim hluta megum við heldur ekki gleyma.
Þetta getum við allt gert, virðulegi forseti, með aukinni samvinnu og með því að nýta samtakamáttinn með öðrum bandalagsríkjum því að auðvitað viljum við öll búa í bættum heimi allra og það er auðvitað ábyrgð okkar allra. Við verðum að vera meðvituð um þetta og við verðum að segja þetta skýrt og skorinort og við verðum að fara í þetta refjalaust, undanbragðalaust.
