fjarskipti .

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Birni Leví Gunnarssyni fyrir innihaldsríka, nákvæma og oft og tíðum býsna flókna ræðu fyrir leikmenn á þessu sérsviði. En það er alltaf gott að heyra nálgun hv. þingmanns á flókin málefni. Mig langar svolítið í fyrri umferð að halda áfram samtalinu sem við áttum aðeins fyrr í dag í sambandi við þessa margræddu 87. gr. og öryggismálin, þessa víðtæku reglugerðarheimild. Ég er einhvern veginn að reyna að tengja þetta enn þá saman, þ.e. þessa þörf og mikilvægi þess að við sinnum öryggismálum í ljósi þess að það eru vaxandi líkur á því að það verði einhvers staðar netárás í ríkum mæli. Við munum væntanlega lenda í því á okkar líftíma að lýðræðisþjóð verður fyrir slíkri árás með heiftarlegum afleiðingum og þjóð á eyju úti í miðju Atlantshafi er a.m.k. jafn veik fyrir slíku og margar aðrar þjóðir, skulum við segja, til að taka ekki dýpra í árinni. En hvernig getum við tengt þessar varnir við mikilvægi þess að persónuverndarsjónarmið séu virt? Tengt það síðan við það að flest fólk er jú heiðarlegt en er að braska ýmislegt í sínu lífi sem ekki á erindi við aðra nema að gefnu samþykki viðkomandi. Allt okkar líf er á netinu. Allt það sem við gerum, segjum, hugsum, segja sumir, er í þessu fjarskiptakerfi okkar. Hvernig getum við best (Forseti hringir.) og er þetta frumvarp þannig gert (Forseti hringir.) að við getum treyst því að það sé verið að huga að þessum málum eins og best (Forseti hringir.) er í ljósi aðstæðna?